راه ندهيد و اندوهگين نگرديد و به بهشتى كه وعده داده شده‌ايد ، شادمان گرديد . - أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ . . . * يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ « 1 » آيا نديدى كه چگونه . . . خداوند كسانى را كه ايمان آوردند ، با گفتار [ و اعتقاد ] ثابت در دنيا و آخرت استوار مىگرداند . - إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ « 2 » به راستى كسانى كه گفتند : پروردگار ما خدا است ، سپس استقامت ورزيدند ، نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىگردند . ( 381 ) « وَ وَفِّقْنِى لِكُلِّ مَقامٍ مَحْمُودٍ تُحِبُّ أَنْ تُدْعى فِيهِ بِأَسْمآئِكَ ، وَ تُسْئَلُ فِيهِ مِنْ عَطآئِكَ . » « 3 » و مرا به هر مقام ستوده‌اى كه دوست دارى در آن به نام‌ها [ و كمالات ] خودخوانده شوى و از بخششت درخواست كنند ، موفّق گردان . مقام‌هاى ستوده‌اى كه خداوند دوست دارد مقام محمود در اين جا - بر مبناى معناى لغوى آن - به معناى مقام و جايگاه پسنديده و ستوده شده است ؛ زيرا مىفرمايد : « لِكُلِّ مَقامٍ مَحْمُودٍ » و مقصود ، مقام محمود مصطلح ، كه عبارت از نيل به مقام احديّت و منزلت لا اسم و رسمى و مقام اللَّه اكبر كه خداوند سبحان در آن به عينيّت صفات و اسم‌ها با ذات ديده و خوانده مىشود ، نيست . مقصود از مقام‌هاى پسنديده كه دو خصوصيّتِ « تُحِبُّ أَنْ تُدْعى فِيهِ بِأَسْمآئِكَ ، وَ تُسْئَلَ فِيهِ مِنْ

--> ( 1 ) . سوره‌ى ابراهيم ، آيات 24 و 27 . ( 2 ) . سوره‌ى احقاف ، آيه‌ى 13 . ( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 172 .